Een spannende tijd met een pandemie die ons dagelijkse leven omver werpt. We zouden bijna vergeten dat er meer gevaren op de loer liggen die ons ernstig kunnen schaden. Weliswaar niet direct fysiek, maar ons leven kan er ernstig door in gevaar komen. Ik wil het graag met jullie hebben over identiteitsfraude.
Je moet je eigenlijk voorstellen dat je leven “gekloond” kan worden als dit niet op voorkomen wordt of in de kiem wordt gesmoord. Klonen? Jazeker, zonder dat je het überhaupt weet of beseft is er iemand anders of een groep mensen die zich voordoet als jou.
Zoals je weet is je identiteit eigenlijk gebaseerd op enkele basiskenmerken die op uiterlijke kenmerken zijn gebaseerd. Je pasfoto op een rijbewijs of paspoort is in eerste instantie al voldoende om een telefoonabonnement af te sluiten op jouw naam en kosten. Een identiteitsfraudeur werkt een checklist af. Wie is deze persoon en welke aanvullende gegevens heb ik nodig om het beeld voor een potentiële zakenrelatie (bijvoorbeeld – providers mobiel netwerk) compleet te maken.
Bankgegevens zijn meestal redelijk eenvoudig te achterhalen. Je koopt iets via marktplaats en betaald via een tikkie. Je hebt vervolgens al bankgegevens van iemand te pakken. Nu nog even zoeken op het internet en je zult verbaasd zijn hoeveel kopieën van paspoorten, rijbewijzen, clubpassen, ziektekosten verzekeraarspassen, enzovoort.
Alles bij elkaar een zorgelijk beeld van gemakzucht van onze moderne samenleving. Hoe vaak hoor je; “ze weten toch alles over mij”. Dan spreekt men over zoekmachines zoals Google, echter vergeet men dan de groeperingen die in de krochten van onze digitale samenleving opereren.
Het z.g. Darknet is een diepere laag van het “Deepweb” waar zaken in anonimiteit en dikwijls illegaliteit worden afgehandeld. Op het Darknet kun je complete identiteitspakketten kopen. Kant en klare pakketjes met alle ID gegevens van vele wereldburgers. Gegevens die wij allen beschikbaar hebben gesteld door een kopie ervan soms zelfs op Facebook te plaatsen. Denk aan; Hoera ik ben geslaagd voor mijn rijbewijs, diploma, certificering, opleiding, inclusief een reeks persoonsgegevens. Puzzelstukjes voor iemands identiteit. Online producten bestellen, kopen via Marktplaats, leningen afsluiten of soms zelfs een huis kopen op iemand anders zijn identiteit.
Tijdens mijn opleiding hebben we gevallen onderzocht m.b.t. een jong getrouwd stel dat een hypotheek wilde afsluiten. Tot ontzetting van het stel bleken ze volgens de bank al een dubbele hypotheek aan hun broek te hebben hangen. Hoe? Iemand had hun volledige identiteit had “gebruikt”. De bank in kwestie had alle gegevens die vereist waren in hun systemen verwerkt. Inclusief werkgeversverklaring. Onderzoek duurde tenslotte twee jaar en uiteindelijk bleek dat de daders een combinatie van trucjes had uitgehaald om stukjes van de puzzel te verzamelen.
Social Media (waar woon je?), post opvangen (welke bank of rekeningnummer), mail afvangen (slechte wachtwoorden), een schaduwmomentje op weg naar je werk, tijdens het winkelen (bankpas bij het pinnen zichtbaar), gegevens opgeslagen bij garagisten (reparatie nota’s liggen dikwijls openlijk zichtbaar), helpsdesk bellen en zich voordoen als klant X en zo gegevens lospeuteren, enzovoort. Talloze mogelijkheden om gegevens te verzamelen om de puzzel compleet te maken en te verkopen aan kwaadwillende. Deze gegevens zijn gemiddeld zijn op de zwarte markt veel Bitcoins waard en voor de dader (je kloon) van onschatbare waarde.
Als Particulier onderzoeker is het dikwijls zaak om te achterhalen wie er verantwoordelijk is voor identiteitsfraude. Helaas lopen we dikwijls achter de feiten aan en is het zaak om schade zoveel als mogelijk te beperken. Digitaal speurwerk kan dikwijls “digital footprints” opleveren en een dossier vormgeven Een slachtoffer kan natuurlijk primair eenvoudig voorkomen dat er gegevens worden gestolen. Ook hierin kan een PO een adviserende rol spelen.
Uiteraard niets onnodig opslaan of publiceren op een voor iedereen toegankelijk medium zoals Facebook of andere Sociale Media. Als je een kopie van je ID/ rijbewijs /paspoort of andere gegevensdrager wilt verwerken en versturen doe je dat bijvoorbeeld met behulp van de app “kopie ID” van de Nederlandse overheid. Hierin kun je bepaalde gegevens doorhalen en een watermerk aanbrengen. Je geeft aan waarvoor de kopie is bestemd en voor wie deze is bestemd. Volledig legale kopie voor allerlei instanties. Geef nooit toestemming dat een verhuurbedrijf of een hotel een kopie maakt van je paspoort en/ of rijbewijs. Dat mag in uitzonderlijke gevallen, echter alleen als men dan ook een sjabloon gebruikt waardoor bijvoorbeeld je BSN en je gezicht (= bijzonder identiteitskenmerk!) niet meer zichtbaar is.
Een hotel mag geen kopie van je paspoort verwerken. Je paspoort laten zien ter identificatie is prima maar nooit uit handen geven. Hetzelfde betreft “huisjesmelkers” die kamertjes verhuren aan studenten. Niet zelden blijkt de verhuurder zich schuldig te maken aan oplichting en bovendien je identiteit te verkopen aan de hoogstbiedende. Identiteit is “booming” business, dus wees alert en bewust op het delen van je gegevens. Je kunt ook hiervan serieus spijt en pijn krijgen, net als van Corona. Dus wees alert en deel niet wat je niet kwijt wilt, namelijk je identiteit.
Consequenties kunnen verstrekkende gevolgen hebben voor een langere tijd en tijdens belangrijke momenten in je leven.
In mijn volgende blog zal ik jullie meenemen in de wereld van het “Darknet”. Het topje van het internet is voor de gebruiker slechts zichtbaar. De rest van de ijsberg zit onder water en is niet zonder specialistische kennis zichtbaar te maken of doorzoekbaar.
Bent u wel eens geconfronteerd met identiteitsfraude en wilt u informatie inwinnen?
In het algemeen worden er meerdere varianten, soms onterecht gebruikt om dit fenomeen te benoemen. Darktnet of Dark Net is een veel gebruikte term voor hetzelfde fenomeen. Ik gebruik liever de aanvulling Web i.v.m. de koppeling met het World Wide Web.
Het Dark Web maakt deel uit van het z.g. Deep Web. Het grote verschil tussen het Deep Web en Dark Web is dat websites op het Dark Web moeite doen om niet gevonden te worden. Het “Dark Web”, klinkt als een mysterieus fenomeen ergens in het luchtledige. Wellicht is dat ook een correcte visualisatie. Het betreft een soort vacuüm waar de doorsnee gebruiker van het internet niet terecht zal komen. Normale zoekmachines, zoals Google, Yandex, Bing, Quant zullen hier niet werken. Waarom niet? Er is geen index (bibliotheek) die verwijst naar het diep verborgen internetplatform. Google of een andere zoekmachine kan hier dus niet bij. Deze websites bevinden zich in het zogeheten niet geïndexeerde Deep Web en Dark Web.
Het gebruik van een z.g. VPN (Virtual Private Network) verbinding is noodzakelijk. Dit is de eerste stap om anonimiteit te waarborgen door het gebruik van een niet persoonlijk identificeerbaar IP-adres. Eenvoudiger is het om directe URL’s te gebruiken. Je moet die specifieke URL’s dan wel direct beschikbaar hebben. De meeste websites op het Dark Web zijn vaak alleen op uitnodiging te bezoeken. De URL’s zijn ingewikkeld, lang en niet zomaar te kraken. De zoekmachine “DuckDuckGo” werkt bijvoorbeeld wel op het Deep Web /Dark Web, echter niet zoals men gewend is met bijvoorbeeld Google search.
Het Dark Web is een “overlay-netwerk” binnen het “www” dat alleen toegankelijk is met specifieke software, configuraties of autorisatie en vaak een uniek aangepast communicatieprotocol gebruikt. Twee typische Dark Web typen zijn sociale netwerken (meestal gebruikt voor het hosten van bestanden met een “peer-to-peer”-verbinding) en anonimiteit-proxynetwerken zoals Tor via een geanonimiseerde serie verbindingen.
Technologie zoals Tor (The Onion Router), I2P en Freenet was bedoeld om digitale rechten te verdedigen door veiligheid, anonimiteit of weerstand tegen censuur te bieden en wordt gebruikt door zowel criminelen als legitieme gebruikers. Denk bijvoorbeeld aan anonieme communicatie tussen klokkenluiders, activisten, journalisten en nieuwsorganisatie. Communicatie wordt ook veiliger door het op Dark Web gebruik te maken van applicaties zoals SecureDrop. Anonimiteit is hiermee gewaarborgd.
Het Tor-netwerk waarborgt anonimiteit door je activiteiten via verschillende Tor-servers (of ‘nodes’) te leiden. Alle dataverkeer wordt versleuteld en via verschillende nodes gestuurd, waar de verschillende encryptie-lagen stuk voor stuk ontsleuteld worden, tot de data uiteindelijk ‘kaal’ op zijn bestemming is. Met dit systeem kan niemand je activiteiten herleiden. Dit is ook waarom Tor een ui als logo heeft: Tor werkt met verschillende schillen van bescherming, net zoals een ui verschillende schillen /ringen heeft. Iedereen die de data toch probeert te volgen, ziet alleen verkeer afkomstig van willekeurige knooppunten op het Tor-netwerk. De broodkruimels volgen betekend dus per definitie een doodlopend spoor. Jouw computer is dus niet te vinden.
Deze “onderkant” van het “World Wide Web” wordt o.a. gebruikt voor de verkoop van verdovende middelen, de uitwisseling van (hoogst illegale) pornografische inhoud en andere illegale activiteiten door de geheime steegjes van de “onion-router” (ToR browser) te gebruiken. Weg van het toezicht op wetshandhavingsinstanties, zoals Politie, (Militaire) inlichtingendiensten, enzovoort. Dark web is het deel van het internet onder het private Deep Web dat gebruik maakt van op maat gemaakte software en verborgen netwerken. Een laag die over de architectuur van internet wordt heengeleid. Vanwege de “end-to-end-codering” wordt het Dark Web als zeer moeilijk te kraken beschouwd als het gaat om het onderzoeken van criminele activiteiten die via dit platform worden gedaan.
Een normale “digitale footprint” bestaat daar niet of nauwelijks. Infiltratie of actieve deelnemen aan fora of andere communicatie op het Dark Web kan ervoor zorgen dat digitaal rechercheurs (overheidsdiensten e.d.) informatie verzamelen of zelfs complete “sites” offline kunnen halen. Helaas is het net onkruid en is in “no time” een nieuw netwerk opgezet. Bovendien is het bijzonder tijdrovend en risicovol om deze werkwijze toe te passen. Een rechercheur die op zoek is naar criminele activiteiten, aanbieders of afnemers van bijvoorbeeld kinderporno mogen de inhoud alleen bekijken bij hoge uitzondering en volgens strikte protocollen. Deze data kan en mag ook niet zonder speciale procedure /toestemming worden “geladen” of verwerkt om te dienen als bewijsvoering.
Een particulier onderzoeker die in zijn zoektocht op het Dark Web stuit op dit type “handel” loopt per definitie een groot risico. Zodra een justitieel onderzoek stuit op sporen van bezoek of “deelname” in dit gebeid is eenieder per definitie strafbaar. Zelfs zonder de inhoud /materie te bekijken, heb je ook als Particulier onderzoeker een potentieel probleem. Het werken op het Dark Web is dus bijzonder risicovol als je niet heel erg zorgvuldig weet hoe te handelen.
Het gaat dan vaak om zeer gevoelige informatie of informatie die slechts bedoeld is voor een handjevol gebruikers. Zoals eerder gezegd heb je hiervoor speciale software nodig, zoals een aangepaste webbrowser.
Het Dark Web wordt vaak geassocieerd met illegale activiteiten, maar biedt ook gelegenheid voor bijvoorbeeld journalisten en mensenrechten- activisten (China/ Wit-Rusland/ Midden-Oosten) om via een veilig kanaal informatie uit te wisselen. Via dit netwerk kun je dus veilig internetten voor andere doeleinden. Dat is bijvoorbeeld belangrijk als zij zich in onderdrukte gebieden bevinden waar het anders onmogelijk is veilig te communiceren. Het Dark Web biedt gebruikers allerlei mogelijkheden die er niet zijn als je op het ‘gewone’ of zogeheten Surface Web zit. Het Dark Web is niet illegaal, hoewel er wel illegale activiteiten plaatsvinden.
Informatie op het Dar Web is altijd versleuteld en niet vrijelijk toegankelijk gezien het “duistere” karakter van de activiteiten. Betalingen vinden plaats in “Cryptocurrency”.
Afsluitend adviseer ik om niet zomaar te gaan experimenteren op het Dark Web zonder voldoende kennis of training. Er zijn ontelbaar veel onzichtbare vallen waar de “bezoeker” in kan trappen en je komt op plaatsen (wellicht per ongeluk) waar je niet gezien wilt worden.
PERCA Security & Investigations kan u voorlichten en u en /of uw bedrijf adviseren als het digitaal onderzoek betreft.
“Privacy creëert zones waarin een norm – hetzij publiek, hetzij sociaal, hetzij persoonlijk – geen werking heeft”. (Bron: Platform voor de Informatiesamenleving).
Benamingen die in het kader van bescherming van persoonsgegevens worden gebruikt:
Persoonlijke identificeerbare informatie (PII) betreft alle gegevens, wanneer deze los van/ of in combinatie met andere relevante gegevens worden gebruikt, een specifieke persoon (individu) zouden kunnen identificeren. Deze gegevens vallen per definitie binnen de kaders van de Algemene verordening gegevensbescherming (actief sinds 05-2018).
De AVG is weliswaar een verordening* vanuit de Europese Unie opgelegd aan de lidstaten, echter binnen de lidstaten kunnen verschillen ontstaan door lokale wetgeving die zwaarder weegt of belangrijke nuanceverschillen die de lidstaten mogen toepassen. In Duitsland is bijvoorbeeld het consumenten- en arbeidsrecht zwaarder verankerd in de “Datenschutz-Grundverordnung” (DSGVO). In andere lidstaten zijn andere wet- en regelgeving zwaarwegender. In Italië moet een onderzoeker zelfs aan de eigenaar van een emailadres toestemming vragen of het mag worden gebruikt voor verwerking. Kortom, één Europese AVG is lastig te definiëren aangezien de lidstaten individueel mogen aanpassen.
Duidelijk voorbeeld is het leeftijdscriterium t.a.v. kinderen.
In beginsel stelt de AVG voor de verwerking van persoonsgegevens voor het aanbieden van onlinediensten, zoals sociale media, muziekplatforms of games, dat kinderen meestal toestemming nodig hebben van een ouder of voogd. Kinderen moeten die ouderlijke toestemming blijven vragen tot ze 16 (in sommige EU-landen 13) zijn. Lidstaten kunnen kiezen voor een afwijkende leeftijd, maar niet onder 13 jaar. Nederland houdt de minimumleeftijd van 16 jaar aan. In Duitsland ligt het 2 jaar hoger, namelijk 18 jaar, maar met een uitzondering bij voldoende inzichtelijk vermogen.
Kortom er zijn veel nuanceverschillen die van invloed kunnen zijn op het verwerken van persoonsgegevens.
* wettelijke regels van algemene strekking die door de Europese Commissie zijn uitgevaardigd en die de burgers in de EG rechtstreeks, dus zonder tussenkomst van de lidstaten, binden.
Concrete voorbeelden van persoonsgegevens:
Kortom een behoorlijke lijst met kenmerken die kunnen lijden tot de identificatie van een persoon.
Bijzondere persoonsgegevens zijn gegevens die iemands privacy ernstig kunnen beïnvloeden, zoals ras of etnische afkomst, politieke opvattingen, religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen, lidmaatschap van een vakbond, gegevens over gezondheid, seksueel gedrag of seksuele geaardheid, genetische gegevens (DNA), biometrische gegevens (vingerafdruk /Irisscan).
Deze categorie heeft een bijzondere status binnen de AVG. Onder strikte voorwaarden en met absoluut 100% veilige verwerking mogen deze gegevens worden verwerkt. Voorbehouden aan bijvoorbeeld om medische redenen (ziekenhuizen), beveiliging (biometrisch), geloof (kerken), enzovoort. Alleen de overheid mag binnen domeinen meer persoonsgegevens verwerken zolang aan vereiste wettelijke kaders en beveiliging tot toegang e.d. wordt voldaan. Opsporingsdiensten vallen onder een andere privacywetgeving en hebben andere voorwaarden waaraan ze moeten voldoen. Deze voorwaarden zijn zeker niet minder strikt.
Persoonsgegevens kun je vaak herleiden uit het virtuele DNA. Dit is uw onlinegedrag, verzameld door meestal onbekende partijen voor de gebruiker. Kortom, het is het dataspoor met persoonsgegevens dat je op het internet achterlaat. We weten allemaal dat gegevens informatie zijn. Deze informatie, wordt geregistreerd en zal nooit het internet verlaten.
Om enkele voorbeelden te noemen van hoe we een spoor achterlaten;
– Zoekopdrachten: voor een baan, vakantie, nieuwe auto, enz.
– Uw stem: t.b.v. commando’s via Bixby (Samsung), Siri (Apple), Google..
– Vingerafdrukken: ontgrendeling van apparaten, apps of deuren.
– Foto’s: opgeslagen op apparaten, apps, berichten en sociale media.
– Persoonlijke voorkeuren: vrienden, geaardheid, kleuren, muziek, enz.
– Berichten en publicaties: foto, memo, artikel, video, tag, activiteit.
– Check-ins: Welk restaurant eet je, met wie of wanneer.
Allemaal sporen die met voldoende kennis kunnen worden gevolgd om een completer beeld te creëren van een persoon en zijn houding, gedragingen, inzichten, voorkeuren, enzovoorts.
Zodra we ons aanmelden op een platform met het kenmerk Sociale Media hebben we een overeenkomst met de provider/ eigenaar van het platform. De hamvraag is wie is dat en waar is die gevestigd? Het is belangrijk om vooraf te bepalen wat je gaat delen op het moment dat je op het vakje akkoord klikt. Enorme lappen tekst zijn beschikbaar waarin beschreven staat wat de voorwaarden zijn en welke huisregels men aan moet voldoen. Wie leest die teksten überhaupt?
Zelfs juristen beginnen vaak niet aan deze tekstvelden. Kortom, veel zand in de ogen strooien en hopen dat 99% klikt en upload. Data uploaden betekent in 99,99% eigenaarschap overdragen aan anderen. Fotomateriaal uploaden naar Facebook betekend beschikbaar stellen aan de databank van Facebook (eigenaar van Whatsapp, Instagram, enz.). Je hebt er geen controle/ zeggenschap meer over. Een foto van je kind uploaden (vakantiekiekjes) betekend dat je kind 20 jaar later nog foto’s van haarzelf op het internet kan terugvinden terwijl ze dat misschien niet wilt. Ze kan het niet meer zomaar terugdraaien. Er zijn weliswaar opties om ze verwijderd te krijgen, echter is dat een lange weg voor de doorsnee gebruiker. Wees ervan bewust dat “Afgeschermd is niet zomaar afgeschermd”. Facebook en andere platforms verkopen data aan derden. Deze partijen kunnen het materiaal bijvoorbeeld gebruiken voor advertenties. Mooie vakantiekiekjes gaan op deze manier een eigen leven leiden.
Privacy betekend niet alleen je eigen gegevens bewaken, maar ook gegevens van je dierbaren en vrienden. Zomaar delen van gegevens zonder toestemming is wel een “dingetje”. Zolang het binnen huislelijke kring valt te kwalificeren is er geen vuiltje aan de lucht. Ga je echter zonder toestemming allerlei persoonsgegevens delen via Sociale Media of andere kanalen heb je iets te verantwoorden.
Bewustwording van de gevolgen op termijn is een belangrijke voorwaarde in mijn optiek. Je deelt niet voor die seconde dat je upload maar je deelt voor “altijd”. Er is geen of nauwelijks een weg teug.
Vooropgesteld moet worden dat u uw toestemming voor de verwerking van uw persoonsgegevens altijd kunt intrekken.
Je hebt meer rechten dan je misschien denkt.
Helaas kost het veel tijd en moeite voordat je bijvoorbeeld je recht op vergetelheid kunt uitoefenen. Soms is het eenvoudig door je af te melden voor een nieuwsbrief waarin de provider netjes vraagt (zoals het hoort) of ze je gegevens volgens een wettelijk vastgelegde periode mogen bewaren. Als je nee invult en je uitschrijft, maak je gebruik van je recht. Probeer je echter data te wissen bij een verzekeraar waar je de autoverzekering opzegt, zal dat niet lukken. Er bestaat in zo’n geval een wettelijke verplichting bij de verzekeraar vanwege contractuele verplichting, om je data te bewaren. Hetzelfde geld voor medische gegevens die moeten worden bewaard bij de huisarts of een specialist.
Ben je echter ingeschreven bij een vacaturebank en je hebt werk gevonden, kun je wel gebruik maken van je rechten om verstrekte gegevens te laten vernietigen. Helaas vergeten mensen heel erg vaak waar ze gegevens hebben achtergelaten en wie ze heeft verwerkt. Gelukkig heeft de AVG hiervoor spelregels bedacht en moet de verwerker jaarlijks de keuze laten aan de eigenaar van de gegevens (U!) of ze de persoonsgegevens langer mogen bewaren. Een verwerker moet namelijk altijd aangeven waarvoor de gegevens worden gebruikt en of ze bijvoorbeeld door derden worden verwerkt. Als ze door derden worden verwerkt moeten deze gegevens worden verstrekt.
Meent u dat uw rechten gegevensbescherming geschonden zijn, dan kun je altijd een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens. Die moet de klacht dan onderzoeken en u binnen drie maanden een antwoord sturen.
U kunt altijd zelf naar de rechter stappen als u door een inbreuk van een bedrijf of organisatie materiële schade (zoals extra kosten) of immateriële schade (reputatieschade) ondervindt, dan kunt u recht hebben op een schadeloosstelling. De Autoriteit Persoonsgegevens, kan organisaties die de AVG overtreden een boete opleggen van maximaal 20 miljoen euro of 4% van de wereldwijde jaaromzet.
Enkele voorbeelden;
Een lastig onderwerp. In principe gaat het Nationale gezondheidsbelang boven de bescherming van persoonsgegevens. Zo werkt de AVG nu eenmaal. Er zijn soms zwaarder wegende belangen en wetten die de AVG op een lager plan zetten. Echter, betekent dit niet dat de AVG niet van toepassing is. Jazeker moet een app die de overheid wil gebruiken voldoen aan allerlei voorwaarden. De borging van medische gegevens is tenslotte weer een ander doel waar de wetgever heel duidelijk over is. Zo ben je als Privacy specialist altijd aan het wegen welke belangen zwaarder wegen of welke belangen je voorrang moet geven boven de AVG. Complex is het soms zeker maar continu in beweging en de dynamiek hierin is als een schaakwedstrijd op 8 borden tegelijk.
Uiteindelijk bent u als eigenaar altijd zelf verantwoordelijk voor de verstrekking /delen van uw persoonsgegevens! Uw persoonsgegevens zijn onderdeel van uw identiteit.
Ik kan u geen vaste definitie van Big Data geven. Big is natuurlijk een relatief begrip. Hoe bereken je de omvang? Bereken je het aan de hand van de benodigde opslagruimte? Of aan de mate waarin het geanalyseerd kan worden? Ooit was de basis voor data uitgedrukt in Kb’s en tegenwoordig is PetaByte niet ongewoon (1 Petabyte = 1000 Terabyte). De beschikbare Data bestaat in allerlei vormen, zoals getallen, plaatjes, tekst, audio, video, enzovoort. Alle gedigitaliseerde informatie kan worden geanalyseerd.
Een voorbeeld om Big Data in beeldend perspectief te plaatsen is het opslagsysteem van het KNMI. Dit systeem bevat meer dan 3.7 PetaByte aan meteo-gegevens. Dat is gelijk aan 74 miljoen dossierkasten gevuld met geprinte tekst.
Al jarenlang worden enorme hoeveelheden gegevens verzameld over u en mij. Facetten als gedrag, houding, sociale positie, voorkeuren, aankopen, gemoedstoestand, politieke voorkeuren en ontelbaar meer soorten gegevens die voor de juiste belanghebbende veel waard zijn.
Een voorbeeld van een marktpartij die verzot is op Big Data is bijvoorbeeld een verzekeraar. Een verzekeraar wil weten welk risico zij verzekerd. Hiervoor heeft deze risicodrager informatie nodig om een inschatting te kunnen maken van zijn financiële risico en haalbaarheid van een verzekeringsproduct. Een belangrijke rol in het bepalen van voorwaarden op dit risico ligt op het bureau van een actuaris. Een actuaris speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van verzekeringsproducten, want zij stellen de verzekeringspremies vast en adviseren over acceptatiebeleid. Hiervoor heeft een actuaris Big Data nodig en natuurlijk de juiste data. Uiteraard is data in een later stadium nodig om voortgang te monitoren en te kunnen anticiperen op ontwikkelingen in het verzekerde domein.
Door de gegevens te analyseren bepaald een verzekeraar hoeveel premie moet worden ingezet voor de middellange en lange termijn om het risico te dekken voor zowel de verzekeraar als de verzekeringnemer. Uiteraard heeft een verzekeraar ook externe verplichtingen tot verantwoording van zijn product en voorwaarden naar de klant, toezichthouder, overheid en andere “stakeholders”.
Data van één klant is leuk maar heeft weinig tot geen betekenis. Onze gegevens kunnen een enorm spectrum beslaan en op voorkeuren van voeding, reizen, eetgedrag, sport, woonomgeving, risicovolle activiteiten (Bungeejumpen op vakantie), rijgedrag, enzovoort worden geselecteerd. Hieruit wordt een risicoprofiel gedistilleerd en maken de verzekeraars (ook banken) een profiel met bijbehorende cijfers. Een term als sterftekans is gekoppeld aan oudedagsvoorzieningen (verzekering), levensverzekering, autoverzekering, enzovoort. Hiervoor is een kritische hoeveelheid data nodig om berekeningen te kunnen uitvoeren die voor een specifiek product en klantengroep representatief zijn en voldoende houvast geeft voor een betrouwbaar product op de lange termijn.
In Nederland zijn strikte normen opgesteld m.b.t. het verzamelen van gegevens. Hiermee is natuurlijk elke belanghebbende gebonden aan bijvoorbeeld de gedragscode verwerking persoonsgegevens. Dikwijls branche-gebonden. Door het feit dat een persoon een overeenkomst/ contract heef met bijvoorbeeld een verzekeraar gelden afwijkende regels m.b.t. Privacy. Bepaalde gegevens mogen door verzekeraars verwerkt worden onder strikte voorwaarden zodra het bijvoorbeeld medische gegevens betreft. Tenslotte moeten de kosten voor huisarts, medicatie, ziekenhuis worden verwerkt met bijbehorende verantwoording.
Ondanks het feit dat banken en verzekeraars enorme hoeveelheden data verwerken, kunnen ze door effectiever gebruik van Big Data toch 210 miljard dollar per jaar besparen (bron; onderzoek McKinsye). Deze besparing kan o.a. betekenen dat er lagere premies aan de klant hoeven worden gevraagd. In het algemeen zijn datastromen het snelst groeiende onderdeel van de hele internationale handel geworden.
Ik moet opmerken dat dit fenomeen niet alleen van de moderne tijd is. Sinds de oorsprong van bijvoorbeeld banken en verzekeraars is de wet van de grote getallen leidend. Zoals altijd is er een kritieke massa nodig om effectief te kunnen zijn en rendabel te kunnen worden in productontwikkeling en klantbelang.
Wereldwijd, dus ook In Nederland bestaan er informatiemakelaars die u en mijn gegevens verwerken en verhandelen. Zodra wij deze gegevens beschikbaar stellen (lees o.a. toestemming d.m.v. het invullen van formulieren, aanvinken cookies en ons bezoek /gedrag op websites, enz.) is er ergens een partij die deze gegevens verwerkt en wellicht verkoopt of ruilt. U overhandigd dus uw gegevens aan “derden” die zeer dikwijls uw gegevens verkopen aan opkopers.
De grote voorbeelden hierin zijn partijen als Google, Amazon, Bing en Yandex. Dergelijke zoekmachines draaien op het verzamelen van gegevens en het anticiperen op gegevens. Algoritmes zijn complex en dikwijls bewust ontworpen op het verwerken en vervolgens sturen van dezelfde consument die deze gegevens beschikbaar stelt. U kunt zich voorstellen dat we hiermee ons eigen aanbod en vraag creëren. Wij worden massaal gemanipuleerd zonder dat we ons ervan bewust zijn. We denken dat we zelfs kiezen bij online aankoop maar op subtiele wijze worden onze hersenen via sluikse methodes gemanipuleerd.
De hoeveelheid en snelheid van verwerking van de beschikbare data is echter tegenwoordig bijna niet in cijfers uit te drukken. U en ik, stellen deze data (gratis) beschikbaar door o.a. website bezoek, of- en online aankoopgedrag, Sociale Media en het invullen van allerhande online formulieren. De datastroom vind in de zeer nabije toekomst plaats via bijvoorbeeld geprepareerde glasvezelkabels, die via Quantum Internet (nieuwe generatie internet) en kleine Quantum computers onvoorstelbaar grote hoeveelheden data met Quantumversleuteling (niet te onderscheppen data) laat verwerken. De hoeveelheid data is nu te groot voor bestaande systemen om snel en veilig te verwerken.
Het is met de huidige techniek te eenvoudig om data te onderscheppen en feitelijke te lezen/ manipuleren /verkopen of welke activiteit ook. We zullen in de toekomst via dergelijke systemen verregaand kunnen afbreken en opbouwen via dezelfde techniek. Reizen via het Quantum Internet is de toekomst.
Talloze informatiemakelaars verhandelen deze “nieuwe” grondstof voor behoorlijke sommen geld. Zowel in het legale als in het illegale circuit. De afgelopen twee jaar is er meer data geproduceerd dan in de hele geschiedenis van de mensheid. Als u dit leest wordt er per individu elke seconde 1,7 megabytes aan data gegenereerd. Alleen op Google worden 3,5 miljard zoekopdrachten per dag en 1,2 biljoen zoekopdrachten per jaar gegenereerd.
In het algemeen hebben bedrijven steeds meer data nodig om (maatschappelijke) waarde te creëren en daarmee de diensten te leveren waar wij behoefte aan hebben.
Gegevens over klimaat zijn erg belangrijk in het kader van weersverwachting op korte en langere termijn en leuk voor de journaalkijker. Deze data is zeker ook belangrijker voor landbouw, weg- en waterbouw, verzekeraars (klimaatverandering), luchtvaartmaatschappijen, enzovoort. Kortom Big Data is voor iedereen belangrijk.
Geheime diensten gebruiken bij Big Data om er specifieke gegevens uit te filteren. De verwerking/ filtering van grote hoeveelheden data is uiteindelijk belangrijker dan het bewaren ervan.
Het ironische is dat slechts 0,5% van alle data op de wereld ooit is geanalyseerd of gebruikt voor het doel waarvoor deze data verzameld is. Dit betreft dus z.g. “Dark Data”. We hebben het verzameld, maar we weten niet wat het is. Ook weten we niet altijd waar het is opgeslagen, wie heeft toegang. In de wereld van analyse en het benutten van Big Data is dus een enorme efficiëntieslag te behalen.
Mijn boodschap aan u is, ga bewust om met gegevens, maar wees er ook niet bang voor.
De kunst van het analyseren is de toekomst en de inzet van kunstmatige intelligentie en “machine learning” zal hierin een grotere rol gaan spelen.
PERCA Security & Investigations kan u en uw bedrijf helpen Big data inzichtelijk te maken en compliant te maken conform wet- en regelgeving betreffende AVG /GDPR.
Heeft u een vraag over privacy, onderzoek, beveiliging of een situatie waarin u meer duidelijkheid wilt? Neem contact op. Samen kijken we naar uw vraagstuk en welke aanpak daarbij past.